Dag 62 - Tommy

Denk je het een beetje rustig te krijgen als drie van de vier pups het nest verlaten hebben, nou vergeet het maar.

Tommy is een schatje en ik vind het alleen maar leuk om het een en ander met hem te ondernemen deze week - alhoewel dat ook wel weer een beetje wennen is, haha. Toch gek, hoe snel je dat weer ontwend bent; Aimee is net 1 jaar geworden, dus zo lang is dat opvoedingsgebeuren nog niet geleden. Sterker nog: we zijn nog elke dag met de opvoeding bezig!
Maar met Tommy is het natuurlijk wat anders: ik weet dat hij a.s. zaterdag wordt opgehaald, maar aan de andere kant lijkt hij al een beetje bij de roedel te horen. Misschien moet ik hem toch maar houden... geintje hoor, Carina!

Maandag en dinsdag was het koud en nat en het leek het me geen goed idee om Tommy aan allerlei nieuwe indrukken te laten wennen in de koude striemende regen.

Gisteren dus eerst maar eens naar de hondenschool geweest.
Het eerste moment in de auto moest Tommy even zachtjes piepen, maar zodra we reden was hij volkomen stil.
Bij AHOV stond de tweede les van de puppycursus (Elementaire Gehoorzaamheid) op het programma en ik mocht met Tommy ook de bak in en tussen de andere puppies doorlopen. Dat was nog iets te veel gevraagd van de kleine man. De meeste puppies waren van een dusdanige grootte (en enthousiasme) dat hij regelmatig steun zocht tussen mijn benen. Tja, een Dobermann of een Retriever van die leeftijd is nu eenmaal iets groter van formaat. We hebben dus even aan de rand in de bak heen en weer gelopen en spannend was het zeker!
Na een drie kwartier zijn we weer huiswaarts gegaan en op de terugweg heb ik Tommy niet gehoord in de auto; bij thuiskomst moest ik hem wakker maken, haha.
Moe was hij zeker van deze indrukken. Hij ligt nu ook steeds vaker aan mijn voeten op het kussen onder mijn bureau.

Vandaag zijn we naar C1000 gereden in Scheemda (een mens moet ook wat te eten hebben, toch?) Het was wel fris, maar het zonnetje scheen.
In de auto weer hetzelfde verhaal als gisteren: even een klein beetje gemopper, maar zodra ik wegreed was Tommy helemaal stil. Van misselijkheid beide keren ook geen sprake.
Bij de C1000 eerst zelf even wat boodschappen gedaan en vervolgens met Tommy bij de karretjes gaan staan. Het was ook nog markt op het plein, dus auto's en mensen in overvloed. Tommy onderging het allemaal gelaten, eerst op de arm en later op de grond aan het lijntje. Wel erg opwindend allemaal, hij trilde ervan, maar hield alles haarscherp in de gaten. Later nog even het voorgedeelte van de winkel ingegaan, hier was het tenminste lekker warm.
Tja, en natuurlijk een heleboel aandacht van de winkelende bezoekers, personeel, volwassenen en kinderen. Tommy vond het allemaal heel spannend, maar heerlijk.

Vanmiddag nog even bij mijn favoriete dierenspeciaalzaakje langsgeweest waar Tommy een mooie pluchen bal heeft uitgezocht voor zichzelf (mijn honden hadden zijn knuffel immers stuk gemaakt).
Nog wat lekkere buffelhuid stokjes mee, waarvan de honden er inmiddels allemaal eentje gehad hebben (is opletten hoor, want oh die oma, die is zo goed in het jatten!)
En nu is het weer complete rust.

Nog wel even twee filmpjes.
Eentje met Aimee, die Tommy zeer zeker zal gaan missen.

En eentje waarbij moeder Wopke haar gezag laat gelden, alhoewel ze vanmorgen voor het eerst ook echt met de kleine man aan het spelen was.

Soms gaat het 'spel' er best ruig aan toe (niet altijd te zien/horen), maar dit hoort allemaal bij de opvoeding!

En spelen blijft de favoriete bezigheid.

Van zindelijkheidstraining komt nog niet zoveel terecht, aangezien er nog steeds twee dames waken over wat Tommy zou kunnen achterlaten. Maar toch heeft hij al een paar keer een plasje in de tuin gedaan en dat vind ik heel knap! En de rest belandt nog steeds heel braaf op de daarvoor bestemde matjes.