Wopke is drachtig!

De laatste dagen betrapte ik Wopke erop dat ze 's ochtends soms een of twee brokjes fijn kauwde, maar echt eten laten staan was er dit keer niet bij.
Vanmorgen dus toch maar de stoute schoenen aangetrokken en een echo laten maken. En jawel, Wopke is drachtig! Er waren duidelijk drie vruchtjes te zien en mogelijk zijn er meer.
Meteen Magda gebeld met het heuglijke nieuws dat Zoey papa wordt.
Nu kunnen we ons echt gaan voorbereiden - alvast namen bedenken en zo. De tijd vliegt, weet ik uit ervaring...

De dekking

Al snel na de nestkeuring in april had ik contact opgenomen met de baasjes van Zoey. Dit moest gewoon de vader worden van Wopke's nieuwe pups. En met de goedkeuring van de fokadviescommissie op zak was het afwachten tot de volgende loopsheid.
Zoey was in de tussentijd al een keertje komen 'buurten', maar Wopke vond daar toen nog niks spannends aan.

Zoey (Zozo)

Wopke (Wopke Ulysse van Troppelhuysen)

Op 28 september was het dan zover!

De week in Beekbergen aansluitend aan het Markiesjesweekend was heerlijk, maar toch, met een paar loopse teven weet je het nooit helemaal zeker en om die reden heb ik Wopke op maandagochtend toch maar even laten 'prikken'. Dit ging uitermate soepel, na anderhalf uur werd ik gebeld met de uitslag en de titer stond op 9.7. Dus op dinsdag zijn we naar Zaltbommel gereden.

Dat ging allemaal heel voorspoedig. De brug bij Zaltbommel die ik mij nog heel goed kon herinneren van zo'n 35 jaar geleden (toen veelvuldig hier overheen gereden) had een complete metamorfose ondergaan - was wel even kijken hoor - en voor we het wisten stonden we bij Magda, Moos en Zoey voor de deur. Nog even een plasje doen en het 'feest' kon beginnen...

En een feestje werd het, wel van korte duur overigens. Zoey was helemaal verliefd en vond het helemaal niet erg dat ik Wopke na zo'n 10 minuten uitdagen en 'spelen' bij de halsband pakte. Deze jonge heer wist precies wat er van hem verwacht werd.

Het kersverse stelletje stond zo'n 12 minuten gekoppeld en ook na het loslaten kon Zoey zijn ogen niet van Wopke afhouden.

Foto's maken was niet aan de orde. Heel lastig als je allebei je handen vol hebt aan je hondjes en bovendien waren de batterijen leeg...

Magda en ik besloten om het de volgende dag nog een keer over te doen, maar dan iets meer 'halverwege'.

Op 29 september dus nog een keer op stap, dit keer naar het buitengebied bij het Hajé restaurant aan de rijksweg A6 - De Lepelaar. Kan het nog toepasselijker, een dekking aan de ooievaarplas?

Ook nu weer stond het verliefde stelletje zo'n 12 minuten gekoppeld na een zeer vlotte dekking. In zijn enthousiasme omklemde Zoey Wopke wat erg stevig met zijn pootjes, maar je bent een echte reu of niet, toch?

Het weer was prachtig en wat is er mooier dan zo'n heerlijk stelletje samen op schoot te hebben staan?
(Gelukkig kwam er toch niemand voorbij, hè Magda?)

En nu maar afwachten of de dekking ook resultaat zal hebben...

Magda en ik - en het verliefde stel - hebben nog even genoten van het heerlijke zonnetje en een lekkere kop koffie.

Wordt (hopelijk) vervolgd...